Fiszki do angielskiego dla dzieci: jak wybrać i jak uczyć

Fiszki (ang. flashcards) to jedno z najprostszych narzędzi do nauki angielskich słówek z dziećmi. Najlepiej sprawdzają się wtedy, gdy pasują do wieku, pojawiają się w małych porcjach i wracają w grach, zdaniach i tekstach. W tym poradniku pokazujemy, jak dobrać karty do przedszkolaka i ucznia, jak wprowadzać nowe słowa krok po kroku, jak planować powtórki i jakie gry sprawdzają się w sali i w domu. Przy czterech tematach znajdziesz nagrania z kanału e-future ELT. Piszemy przede wszystkim dla nauczycieli angielskiego, ale wskazówki przydadzą się też rodzicom.

Krótko mówiąc

• Fiszki służą do wprowadzania, zapamiętywania, powtarzania i utrwalania słownictwa. Dla najmłodszych najlepsze są same obrazki, karty ze słowami dochodzą później.
• Wprowadzaj kilka nowych słów tygodniowo, nie kilkadziesiąt naraz, i wracaj do nich w odstępach: następnego dnia, za kilka dni, za tydzień.
• Krótka gra daje dziecku więcej powodów do powtarzania niż długie odpytywanie. Kończ albo zmieniaj zabawę, gdy widzisz znużenie.
• Słowo z karty zaczyna pracować, gdy dziecko użyje go w pytaniu, zdaniu, historyjce lub zabawie.
• Fiszki to jedna część planu. Resztę tworzą słuchanie i czytanie, mówienie i pisanie oraz ćwiczenie płynności.

Spis treści

• Czym są flashcards i czego uczą
• Jak dobrać fiszki do wieku i celu
• Jak wprowadzać nowe słowa: krok po kroku
• Powtórki: krótko, często i w odstępach
• Zabawy z fiszkami na lekcji i w domu
• Fiszki w domu: jak pomóc dziecku bez presji
• Własne fiszki i materiały do wydruku
• Od fiszki do zdania i książki
• Najczęstsze pytania
• Źródła

Czym są flashcards i czego uczą

Flashcards to karty obrazkowe, używane samodzielnie albo razem z kartami słownymi. The Bell Foundation opisuje je jako narzędzie do wprowadzania, zapamiętywania, powtarzania i utrwalania słownictwa. Fundacja przypomina też, że powracanie do słów pomaga w ich przyswajaniu, a fiszki w naturalny sposób zwiększają liczbę spotkań ze słowem. Najczęściej spotkasz trzy wersje:

• obrazek i słowo na jednej karcie, wygodne dla dzieci, które już zaczynają czytać;
• obrazek z jednej strony, słowo z drugiej, dzięki czemu można odwrócić kartę dopiero po odpowiedzi;
• osobne karty obrazkowe i słowne, do dopasowywania w pary.

Gotowe fiszki w podręcznikach e-future. Taki format, z obrazkiem z jednej strony i wyrazem z drugiej, mają fiszki do wycięcia w podręcznikach e-future. Znajdziesz je we wszystkich seriach do nauki phonics (Smart Phonics, School Phonics, Speed Phonics, EFL Phonics) oraz w seriach Let's Smile i Smart English. Dziecko wycina karty z podręcznika i może ćwiczyć słówka z lekcji w klasie i w domu, bez drukowania osobnych materiałów.

Na fiszkach najłatwiej uczyć rzeczowników z najbliższego otoczenia: zwierząt, jedzenia, kolorów, ubrań, zabawek, części ciała, członków rodziny. Dobrze przygotowany zestaw pozwala też ćwiczyć czasowniki (run, jump, eat), przymiotniki (big, small, happy) i proste struktury: It's a…, I like…, Have you got…?. U starszych dzieci karty pomagają w pisowni, w łączeniu liter z dźwiękami i w budowaniu zdań.

Fiszka uczy przede wszystkim rozpoznawania słowa. Żeby dziecko zaczęło go używać, potrzebuje sytuacji, w której musi coś powiedzieć, poprosić, zapytać albo opowiedzieć. Dlatego w dalszej części tak dużo miejsca poświęcamy grom i zdaniom.

Jak dobrać fiszki do wieku i celu

Zanim kupisz lub wydrukujesz zestaw, odpowiedz sobie na trzy pytania: ile lat ma dziecko, czy już czyta i do czego te słowa są mu potrzebne teraz. Inaczej wygląda zestaw dla trzylatka, który dopiero osłuchuje się z językiem, a inaczej dla dziewięciolatka przed sprawdzianem z działu Food.

Wiek	Jaka karta	Ile nowych słów naraz	Na czym się skupić
3–4 lata	duży, wyraźny obrazek, bez napisu	3–4	słuchanie, pokazywanie, powtarzanie, ruch
5–6 lat	obrazek, ewentualnie słowo na odwrocie	4–6	krótkie zwroty, gry na refleks, pierwsze dźwięki liter
7–9 lat	obrazek i karta słowna do dopasowania	6–8	czytanie słów, phonics, proste zdania
10–12 lat	słowo, przykładowe zdanie, obrazek jako podpowiedź	8–10	pisownia, kolokacje, słownictwo w kontekście tematu

Liczby w tabeli to nasze praktyczne wskazówki na start. Obserwuj grupę i dokładaj karty, gdy dzieci rozpoznają poprzednie bez wahania. Ogólną zasadę dobrze ujmuje Cambridge English w poradniku dla rodziców: zamiast wielu słów naraz lepiej uczyć się kilku nowych słów tygodniowo.

Obrazki przed słowami

U najmłodszych zacznij od samych obrazków. TeachingEnglish British Council radzi wprowadzać karty słowne dopiero po kartach obrazkowych, żeby napis nie zakłócał prawidłowej wymowy. Polskie dziecko, które widzi knife, naturalnie przeczyta wszystkie litery. Niech najpierw usłyszy słowo i skojarzy je z obrazkiem, a zapis pozna, gdy zacznie uczyć się zasad czytania.

Zestawy tematyczne zamiast przypadkowych

Karty pogrupowane w tematy (zwierzęta na farmie, owoce, pogoda) porządkują naukę i łatwo je połączyć z piosenką, książeczką lub rozdziałem podręcznika. Najlepiej, gdy fiszki pokazują te same słowa, które dzieci właśnie poznają w kursie. Tak są pomyślane zestawy nauczyciela do kursu Little Hands dla dzieci w wieku 2–5 lat. Na każdym poziomie zawierają karty obrazkowe, które po zakupie są dostępne także w wersji PDF do samodzielnego wydruku, a do tego plakaty i maskotkę Chip. Na przykład zestaw nauczyciela Little Hands 2 dla 4-latków ma 79 kart obrazkowych: 51 ze słownictwem i 28 z phonics. Więcej o doborze kompletu dla grupy piszemy w poradniku o tym, jak wybrać podręcznik do angielskiego w przedszkolu.

Na co patrzeć przy zakupie lub wydruku

• Czytelność obrazka: jeden przedmiot na karcie, bez zbędnego tła. Apple ma wyglądać jak jabłko, a nie jak scena w sadzie.
• Format: do pracy z grupą potrzebne są karty widoczne z końca sali (A5 lub większe), do gry przy stole wystarczą mniejsze.
• Trwałość: grubszy karton lub laminowanie, bo karty będą przekładane, chowane i łapane.
• Słownictwo zgodne z poziomem: lepiej 20 słów, których dziecko naprawdę użyje, niż 200 przypadkowych.
• Spójność z innymi materiałami: te same słowa w fiszkach, piosence i książce to wielokrotny kontakt bez nudnego powtarzania.

Jak wprowadzać nowe słowa: krok po kroku

Ten schemat sprawdza się na lekcji w grupie i w domu z jednym dzieckiem. Całość zajmuje kilka minut.

1. Pokaż i nazwij. Podnieś kartę i wyraźnie powiedz słowo dwa, trzy razy. Dziecko tylko słucha i patrzy.
2. Powtarzajcie razem. Mówcie słowo chórem: szeptem, głośno, wesołym albo zaspanym głosem. TeachingEnglish proponuje właśnie takie chóralne powtarzanie z różną intonacją i głośnością, bo dzieci chętnie naśladują głos nauczyciela.
3. Pokaż, a dziecko wskazuje. Where's the cat? Dziecko dotyka właściwej karty. Nie musi jeszcze mówić, wystarczy, że rozumie.
4. Wybór z dwóch. Is it a cat or a dog? Dziecko odpowiada jednym słowem, a podpowiedź ma w pytaniu.
5. Samodzielne nazwanie. Pokazujesz kartę, dziecko mówi słowo bez podpowiedzi.
6. Słowo w zdaniu. I've got a cat., The cat is black. Na tym etapie słowo zaczyna pracować.
7. Powrót następnego dnia. Krótka gra z tymi samymi kartami plus jedna, dwie nowe.

Kolejność prowadzi od rozumienia do mówienia. Dziecko, które na kroku trzecim bezbłędnie wskazuje karty, ale jeszcze nie chce mówić, robi postępy. Daj mu czas.

Nowe słowo warto podać tak, żeby dzieci same chciały je odgadnąć. W ćwiczeniu Reveal the word z poradnika TeachingEnglish zasłaniasz kartę i odsłaniasz ją powoli. Tak samo wygląda gra Slowly Revealing z serii e-future ELT:

Na co zwrócić uwagę w nagraniu: nauczycielka pokazuje grę z dorosłym, który odgrywa ucznia. Odsłania kartę kawałek po kawałku, a uczeń zobaczy więcej dopiero po prośbie More, please (ok. 0:15–1:05). Pierwsze odpowiedzi są błędne (żaba, jaszczurka), więc zgaduje dalej, aż padnie alligator. Potem nauczycielka pyta o pierwszy dźwięk słowa (ok. 1:05–1:20). Na końcu wyjaśnia, dlaczego to dobry start przy nowym materiale: zakryta karta budzi ciekawość i skupia uwagę grupy (ok. 1:55). Film trwa niewiele ponad dwie minuty i jest po angielsku.

Powtórki: krótko, często i w odstępach

Jedno spotkanie ze słowem to dopiero początek. Paul Nation, nowozelandzki badacz nauki słownictwa, w webinarze dla e-future wymienia dwie rzeczy, które decydują o zapamiętaniu: liczbę powtórek i jakość każdego spotkania ze słowem. Z jego wykładu wynikają trzy proste zasady dla pracy z fiszkami:

• Rozkładaj powtórki w czasie. Nation mówi, że powtórki rozłożone na kolejne dni są znacznie skuteczniejsze dla pamięci długotrwałej niż ta sama liczba powtórek zrobiona od razu, jedna po drugiej. Lepiej trzy razy po pięć minut w tygodniu niż kwadrans bez przerwy.
• Daj dziecku przypomnieć sobie słowo. Najwięcej daje moment, w którym dziecko samo przywołuje słowo: widzi obrazek i musi je nazwać, słyszy słowo i musi wskazać kartę. Jeszcze lepiej, gdy spotyka je w nowym zdaniu lub tekście.
• Wracaj do starych zestawów. Według Nationa ten sam materiał powinien pojawić się w kursie co najmniej cztery, pięć razy. Wyciągnij zestaw Animals po miesiącu i zagraj w szybką grę, zanim wprowadzisz nowy temat.

Nation umieszcza naukę z kart słownych w szerszym planie. Celowa nauka słownictwa, w tym z fiszek, jest według niego bardzo skuteczna, ale powinna zajmować mniej więcej jedną czwartą czasu kursu. Pozostałe trzy czwarte to słuchanie i czytanie zrozumiałych tekstów, mówienie i pisanie z użyciem poznanych słów oraz ćwiczenia płynności na znanym materiale.

Na co zwrócić uwagę w nagraniu: cztery równe części dobrze zaplanowanego kursu i miejsce fiszek w części poświęconej celowej nauce (ok. 21:50–23:20). Dalej różnica między powtarzaniem tego samego a spotykaniem słowa w nowym kontekście oraz między powtórkami od razu i w odstępach (ok. 35:15–38:30). Od ok. 39:40 Nation opisuje, co pogłębia spotkanie ze słowem: zauważenie, przypomnienie, przypomnienie w nowym kontekście i skojarzenia. Ok. 62:40 odpowiada na pytanie o obrazki. Wyraziste obrazy mogą pomóc zapamiętać słowo, ale trzeba je dobrze połączyć ze słowem, a w książkach do czytania obrazki nie zawsze wspierają rozumienie tekstu. Webinar jest po angielsku i trwa około godziny.

Zabawy z fiszkami na lekcji i w domu

Gra sprawia, że dziecko chętnie powtarza to samo słowo dziesięć razy, bo chodzi o wygraną, a nie o naukę. Poniższe zabawy wymagają tylko kart, a większość z nich pochodzi z poradników TeachingEnglish i Cambridge English.

Gry dla grupy

• Biegnij do karty. Przyklej fiszki w różnych miejscach sali. Mówisz Banana!, dzieci wskazują kartę albo do niej biegną. Wersja trudniejsza: Hop to the cat, Run to something yellow. Potem polecenia wydają uczniowie.
• Odsłoń kartę. Zasłaniasz kartę i odsłaniasz ją powoli albo pokazujesz ją przez ułamek sekundy. Kto pierwszy rozpozna, ten mówi.
• Niewidzialne fiszki. Przyklejasz dziewięć kart na tablicy, rysujesz wokół nich siatkę i powtarzacie słowa. Potem zdejmujesz karty po jednej, a grupa dalej „czyta” puste pola z pamięci.
• What's missing? Kilka kart na stole lub tablicy, dzieci zamykają oczy, a Ty zabierasz jedną. Która zniknęła?
• Bingo obrazkowe. Każdy ma planszę z kilkoma słowami, a Ty odkrywasz kolejne karty obrazkowe. U starszych uczniów karty losuje uczeń i on prowadzi grę.
• Which word am I? Karty słowne leżą odwrócone na stole. Wybierasz kartę obrazkową, nie pokazujesz jej i podajesz wskazówki. Ilu wskazówek potrzebuje grupa, żeby wskazać właściwe słowo?

Gra What's missing? w wykonaniu nauczycielki e-future:

Na co zwrócić uwagę w nagraniu: osiem kart na stole i pięć sekund na zapamiętanie (ok. 0:14–0:50), potem tasowanie, zamknięte oczy i jedna karta mniej (ok. 0:51–1:15). Gdy uczeń nie pamięta, nauczycielka daje wskazówkę (ok. 1:30). Najważniejsza rada pada na końcu (ok. 1:43–2:10): przy młodszych dzieciach zmniejsz liczbę kart do pięciu lub sześciu, a gdy gra jest za łatwa, dołóż ich nawet do dziesięciu, dwunastu.

Gry przy stole i na dywanie

• Memory. Dwie kopie tych samych kart albo para obrazek–słowo. Cambridge English proponuje prostą zasadę: parę zatrzymuje ten, kto użyje słowa w zdaniu.
• Snap. Gracze po kolei odkrywają karty. Gdy pojawią się dwie pasujące, wygrywa ten, kto pierwszy zawoła Snap! i użyje słowa w zdaniu.
• Łapka na muchy. Karty leżą na podłodze, Ty mówisz słowo, dziecko uderza łapką właściwą kartę. Potem zamiana ról.
• Sklep. Karty z jedzeniem to towar. Can I have an apple, please? Here you are. Słowo od razu trafia do dialogu.
• Poszukiwanie skarbów. Chowasz karty w sali lub w pokoju, dziecko szuka i przy każdej znalezionej mówi zdanie: I've found a ball!
• Historyjka z trzech kart. Dziecko losuje trzy fiszki i układa z nimi krótką opowieść. Cambridge English zachęca, żeby nowe słowa trafiały do historii tworzonych przez dzieci, bo dzieci najlepiej uczą się języka, gdy mogą się nim porozumiewać, a nie tylko zapamiętywać słowa.

Jeśli chcesz przenieść część gier na tablicę interaktywną, porównanie platform takich jak Wordwall czy Baamboozle znajdziesz w artykule o narzędziach dla nauczycieli angielskiego.

Fiszki w domu: jak pomóc dziecku bez presji

Rodzic nie musi mówić płynnie po angielsku, żeby dobrze wspierać naukę. Ważniejsze od perfekcyjnej wymowy jest to, jak wygląda sama zabawa. Te wskazówki możesz przekazać rodzicom na zebraniu albo w liście do domu.

Krótko i często. LearnEnglish Kids British Council przypomina, że dzieci zwykle skupiają się przez krótki czas, więc zabawę warto skończyć albo zmienić, gdy dziecko jest znudzone lub niespokojne. Czasem dzieje się to już po kilku minutach. Kilka minut przy śniadaniu kilka razy w tygodniu to dobra porcja.

Chwal i zachęcaj, nie poprawiaj wszystkiego. Ten sam serwis radzi chwalić dziecko, gdy coś mu się uda, i nie poprawiać każdego błędu, tylko zachęcać do używania angielskiego. Jeśli dziecko powie a apple, powtórz naturalnie Yes, an apple! i grajcie dalej.

Powtarzaj gry bez obaw. Dzieci potrzebują wielu powtórek, żeby zapamiętać słowa, a ulubiona gra czy piosenka daje im poczucie pewności. Można więc grać w to samo kilka dni z rzędu albo zmieniać zabawy przy tym samym zestawie kart.

Zacznij od tego, co dziecko lubi. Fan dinozaurów chętniej nauczy się big, long, sharp na kartach z dinozaurami niż na kartach z meblami.

Niech dziecko robi własne karty. Cambridge English proponuje, żeby dziecko na jednej kartce zapisało słowo, a na drugiej je narysowało, i trzymało gotowe karty w pudełku z ulubionymi słowami.

Wychodź poza karty. Gdy słowo red jest już znane, szukajcie czerwonych rzeczy na spacerze. Więcej pomysłów na codzienną naukę znajdziesz w dziale Dla rodziców, a rodzinom w edukacji domowej polecamy tekst o angielskim w edukacji domowej.

Własne fiszki i materiały do wydruku

Gotowe karty do druku znajdziesz w dziale fiszek LearnEnglish Kids. Oprócz klasycznych zestawów tematycznych są tam też karty do kolorowania i podpisywania. Wersje do kolorowania sprawdzają się szczególnie u przedszkolaków: dziecko, które samo pomalowało kartę z żyrafą, traktuje ją jak swoją. TeachingEnglish proponuje też, żeby po wprowadzeniu nowego tematu każdy uczeń narysował jedną kartę. Grupa ma wtedy własny zestaw do gier.

Jeśli robisz karty sam, kilka zasad oszczędzi Ci pracy:

1. Wybierz 6–10 słów z jednego tematu, nie cały słownik naraz.
2. Drukuj na grubszym papierze (np. 200–250 g/m²) albo naklej wydruk na tekturę. Karty do gier ruchowych warto zalaminować.
3. Dbaj o jeden rozmiar. Karty w zestawie powinny być tej samej wielkości i nieprześwitujące, żeby nikt nie zgadywał po odwrocie.
4. Rób dwie kopie, jeśli planujesz Memory lub dopasowywanie.
5. Oddziel obrazek od słowa: osobne karty słowne przydadzą się, gdy dziecko zacznie czytać.
6. Trzymaj zestawy w kopertach z nazwą tematu. Łatwo wrócić do Animals po miesiącu i sprawdzić, co zostało w pamięci.
7. Dopisz na odwrocie jedno zdanie, którego używasz z kartą, np. It's a frog. It can jump. Starsze dziecko przeczyta je samo.

Jeśli uczysz z kursu, sprawdź najpierw, co już masz. W zestawach nauczyciela Little Hands karty obrazkowe po zakupie są dostępne także jako PDF do wydruku. Przy serii Smart Phonics materiały online dla nauczyciela na platformie e-future SmartClass obejmują między innymi fiszki i gry planszowe.

Od fiszki do zdania i książki

Fiszka jest początkiem drogi. Kiedy dziecko zna już kilkadziesiąt słów, zaplanuj trzy kolejne kroki: zdania i pytania, czytanie oraz słuchanie.

Pytania i zdania. Najprostszy most od słowa do zdania to gra, w której trzeba zapytać. W What's in the Bag? nauczyciel chowa jedną z poznanych kart do torby, a dzieci zgadują pełnym pytaniem.

Na co zwrócić uwagę w nagraniu: najpierw szybki przegląd kolorów z pytaniem What color is it? (ok. 0:10–0:45). Nauczycielka podkreśla, że przed grą trzeba sprawdzić, czy dzieci znają wszystkie słowa. Potem sześć kart, chwila na zapamiętanie, jedna karta w torbie i pytania Is it pink? Is it blue? przy ograniczonej liczbie szans (ok. 0:58–2:20). W drugiej rundzie z owocami ta sama gra ćwiczy liczbę mnogą: Are they grapes? Yes, they are (ok. 2:27–3:50).

Phonics, czyli most między obrazkiem a słowem pisanym. Pamiętasz zasadę „obrazki przed słowami”? Moment, w którym wprowadzasz karty słowne, to dobry czas na naukę zależności między literami a dźwiękami. Dziecko, które wie, jak brzmi sh albo krótkie a, samo odczyta fish czy cat na karcie. Ten etap opisujemy szerzej w artykule o metodzie phonics. Pięciopoziomowa seria Smart Phonics łączy piosenki, rymowanki, historyjki i gry, a do powtórki dźwięków i słów z wcześniejszych rozdziałów służą gry planszowe, np. Smart Phonics 1 Big Game Book.

Czytanie, czyli słowa w kontekście. Słowo poznane na karcie, a potem spotkane w krótkim tekście, zyskuje znaczenie i naturalne połączenia z innymi słowami. To właśnie spotkanie w nowym kontekście, o którym mówi Nation. Smart Reading 1-2 to podręcznik połączony z ćwiczeniami, który wprowadza 40 nowych słów. Każdy temat ma w nim dwa teksty, więc słownictwo od razu wraca, a nagrania otwiera się kodem QR. Jak dobrać tekst do dziecka, piszemy w artykułach o kolejnym kroku w nauce czytania i o czytankach po angielsku.

Słuchanie i lektury dla całej grupy. Jeśli prowadzisz szkołę językową, grupę w przedszkolu albo zajęcia dla kilku rodzin, słowa z fiszek możesz przenieść do codziennego czytania i słuchania książek po angielsku. Biblioteki online e-Library i MetaLibrary są dostępne w subskrypcji grupowej na 6 lub 12 miesięcy, dla co najmniej 10 użytkowników. Jak wybrać lekturę, po którą dziecko sięgnie ponownie, opisujemy w tekście o graded readers i komiksach.

Ćwiczenia dla najmłodszych. W przedszkolu słowa z fiszek wracają w zeszytach ćwiczeń do kursu Little Hands, który uczy przez sztukę, muzykę i zabawę i rozwija przy tym umiejętności komunikacyjne i motoryczne, np. Little Hands 2 Activity Book dla 4-latków i Little Hands 3 Activity Book dla 5-latków.

Słownictwo tematyczne dla starszych. Uczniom w wieku 7–12 lat, którzy przygotowują się do egzaminów Cambridge YLE, przyda się seria 1200 Words for Tests. Ma trzy poziomy (Starters, Movers, Flyers) i dziewięć książek. Słowa wybrano na podstawie oficjalnych list słownictwa Cambridge i podano w 12 rozdziałach tematycznych. W każdym rozdziale słowa wracają w opowiadaniu, które dzieci czytają. Czy egzamin to dobry cel dla Twojego ucznia, pomaga ocenić artykuł o egzaminach Cambridge dla dzieci.

Rada na koniec: zacznij od kart, dodaj grę, a potem zaplanuj, gdzie dziecko spotka te same słowa za tydzień i za miesiąc.

Najczęstsze pytania

Co to są flashcards?

Flashcards, po polsku fiszki lub karty obrazkowe, to karty z obrazkiem, słowem albo jednym i drugim. Służą do wprowadzania, powtarzania i utrwalania słownictwa. U małych dzieci najlepiej działają same obrazki, a karty ze słowami dochodzą, gdy dziecko zaczyna czytać.

Od jakiego wieku można uczyć dziecko angielskiego z fiszek?

Proste karty obrazkowe można pokazywać już kilkulatkom, o ile zabawa jest krótka i opiera się na słuchaniu, wskazywaniu i ruchu. Kurs Little Hands, z kartami obrazkowymi w zestawach nauczyciela, zaczyna się od poziomu dla 2-latków. Trzylatek nie musi od razu mówić, wystarczy, że rozumie i pokazuje. Z wiekiem zwiększasz liczbę słów i dodajesz zapis, zdania i gry z zasadami.

Ile nowych słówek powinno poznawać dziecko?

Lepiej mniej i częściej. Cambridge English radzi, żeby zamiast wielu słów naraz uczyć się kilku nowych słów tygodniowo. Te same słowa powtarzajcie w krótkich grach przez kolejne dni. Gdy dziecko rozpoznaje karty bez wahania, dokładaj następne.

Gdzie znaleźć materiały do angielskiego do wydrukowania?

Gotowe fiszki do druku, także do kolorowania, znajdziesz np. w LearnEnglish Kids British Council. Możesz też zrobić własne: wydrukować obrazki, nakleić na karton i zalaminować. Jeśli uczysz z kursu, sprawdź materiały nauczyciela, bo w Little Hands karty obrazkowe są po zakupie dostępne także w PDF.

Czy fiszki wystarczą do nauki angielskiego?

Fiszki dobrze budują zasób słów, ale do mówienia dziecko potrzebuje też zdań, słuchania i czytania. Paul Nation radzi, żeby celowa nauka słownictwa, w tym z kart, zajmowała mniej więcej jedną czwartą czasu nauki. Resztę wypełniają słuchanie i czytanie, mówienie i pisanie oraz ćwiczenia płynności. Wtedy słowo z karty staje się językiem, którego dziecko używa.

Źródła

• The Bell Foundation: Flashcards
• TeachingEnglish, British Council: Using flashcards with young learners
• Cambridge English: Ćwiczenia słownictwa poza zajęciami
• LearnEnglish Kids, British Council: How children learn
• LearnEnglish Kids, British Council: Flashcards
• Paul Nation: How to teach vocabulary? Webinar e-future ELT